BMI - Wskaźnik masy ciała

Body Mass Index (ang. wskaźnik masy ciała, w skrócie BMI; inaczej wskaźnik Queteleta II) - współczynnik powstały przez podzielenie masy ciała podanej w kilogramach przez kwadrat wysokości podanej w metrach. Oznaczanie wskaźnika masy ciała ma znaczenie w ocenie zagrożenia chorobami związanymi z nadwagą i otyłością, np. cukrzycą, chorobą niedokrwienną serca, miażdżycą. Podwyższona wartość BMI związana jest ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia takich chorób.

Wzór matematyczny, na podstawie którego obliczamy BMI:

Aby obliczyć swój wskaźnik BMI na kalkulatorze przejdź tu: KALKULATOR BMI

Dla osób dorosłych wartość BMI wskazuje na:

< 16,0 - wygłodzenie

16,0-17,0 - wychudzenie (spowodowane często przez ciężką chorobę lub anoreksję)

17-18,5 - niedowagę

18,5-25,0 - wartość prawidłową

25,0-30,0 - nadwagę

30,0-35,0 - I stopień otyłości

35,0-40,0 - II stopień otyłości (otyłość kliniczna)

> 40,0 - III stopień otyłości (otyłość skrajna)

Wady i zalety BMI
BMI jest bardzo prosty w użyciu, jest jednak dosyć niedokładnym wskaźnikiem nadwagi czy też ryzyka chorób z nią związanych. Kulturyści mogą mieć BMI wskazujące na skrajną otyłość, posiadając jednocześnie bardzo mało tkanki tłuszczowej. Związek między wielkością wskaźnika a ryzykiem chorób różni się między populacjami o różnych proporcjach ciała. I tak wśród Azjatów ryzyko cukrzycy jest znacząco wyższe przy niższych wartościach BMI.

O wiele dokładniejszym (lecz trudniejszym do zmierzenia bez specjalistycznej aparatury) wskaźnikiem jest procentowa zawartość tłuszczu w organizmie.

W praktyce klinicznej nie jest zalecane stosowanie wskaźnika BMI do oznaczania prawidłowej wagi ciała dla dzieci do ok. 14 roku życia, służą do tego tabele centylowe i odpowiednia interpretacja danych dot. wagi i wzrostu - głównie bierze się pod uwagę jaka jest róznica w tzw. kanałach centylowych wzrostu i wagi dla danego dziecka.